Pada hujung tahun ini, Parti Keadilan Rakyat akan mencipta sejarah lagi dengan menjadi parti politik utama pertama di negara kita yang menjalankan prinsip satu ahli satu undi (one member one vote).

Ini berbeza dengan kebanyakan parti-parti lain yang menjalankan sistem perwakilan.

Sistem melalui pindaan Perlembagaan Parti pada Jun 2009 ini membolehkan semua kira-kira 500,000 anggota Keadilan mempunyai suara yang sama dalam pemilihan parti. UMNO misalnya hanya mempunyai kira-kira 2500 perwakilan tetapi pada Oktober tahun lepas meluaskannya kepada 150,000 perwakilan. Ini masih nisbah kecil berbanding kira-kira 3 juta ahli UMNO.

Sistem satu undi satu ahli ini menyukarkan peluang politik wang berleluasa dalam Keadilan. Perubahan ini membawa bersamanya implikasi kewangan dan logistik yang besar, tetapi pimpinan terus mahu melaksanakannya sebagai komitmen kepada agenda Reformasi.

Sekali lagi, dalam umur mudanya kira-kira 11 tahun Keadilan mendepani zaman!

Maklumat lanjut di http://www.keadilanrakyat.org

Minggu lepas saya telah turun ke Pasar Tani Kelana Jaya serta menziarahi beberapa orang penduduk di Kg. Lindungan dan Desa Mentari.

Di Pasar Tani Kelana Jaya saya mengedarkan risalah Suara Seri Setia serta edisi khas Keadilan (yang dilancarkan sempena penamatan permit akhbar Suara Keadilan). Saya turut menjalankan operasi pendaftaran pengundi serta bertanya khabar orang ramai yang menziarahi pasar tersebut. Saya disambut mesra oleh AJK Pasar Tani, Jabatan Pertanian dan FAMA.

Kemudian saya ke Kg. Lindungan bagi menyampaikan sumbangan kepada seorang pekerja yang tercedera ketika mencari rezeki. Seterusnya saya menyampaikan bantuan kerusi roda serta sedikit sumbangan untuk seorang wanita tua di Desa Mentari. Akhirnya saya melawat seorang kanak-kanak yang menderita Cerebral Palsy. Selain bantuan kebajikan, pihak DUN Seri Setia juga sedang berusaha mendapatkan khidmat guaman untuk mangsa.

Gambar-gambar boleh dilihat di sini dan sini.

Last week, I hosted Datuk Seri Anwar Ibrahim for a tweet up at Las Vacas, Kelana Jaya.

More than twenty people turned up. They took the opportunity to ask various questions and provide their own views on different subjects.

Among the various issues raised included the removal of subsidies, new ways of reaching out to the ground and about Anwar’s new media tools.

The good people at Las Vacas, a local butcher shop and steakhouse that recently opened a branch in Mont Kiara, were excited about Anwar’s visit as well.

Photos can be seen here.

Today I took part in the historic debate on Selangor’s Freedom of Information Enactment 2010 at the Selangor State Assembly.

This is Malaysia’s first FOI law. In my speech I remarked that at a time when the Federal Government is still relying on the Official Secrets Act, the Printing Presses and Publications Act, the Sedition Act and the Internal Security Act, Selangor is following other countries in implementing this forward looking legislation.

The Federal Government has tried to hide behind the OSA to avoid divulging concession agreements and audit report of Syabas and toll companies to the public.

As a result for so long government operated as a mystery to ordinary citizens, contributing to a sense of haplessness. The FOI Enactment can be the first step towards empowering ordinary citizens by making the government more transparent and accountable.

After all, technology is moving further ahead. Wikileaks.org, a website that enables whistleblowers across the world to post content, is now deemed by Time Magazine as the most important tool for journalists after the FOI Act.

However I did request the FOI Enactment to be improved in certain areas to fulfill the spirit of FOI.

Pakatan State Assemblymen including YB Hannah Yeoh, YB Lau Weng San, YB Amirudin Shari and YB Azmin Ali all spoke in support of the FOI Enactment and asking for amendments to strengthen the enactment. Unfortunately most BN State Assemblymen took an opposite approach.

They claimed that the enactment was void due to OSA. Another actually stated that the appointment of Information Officers as envisaged by the enactment was to perpetuate cronyism by hiring Pakatan Rakyat people into the position. They did not understand about exemptions by stating that the FOI Enactment is a threat to national security.

I tried to interject during their speeches, but to no avail. As I mentioned in my press conference, it really underlines how BN is looking backwards while the Pakatan Selangor State Government is pushing forward. After all, the FOI Enactment will provide room for BN to hold the State Government to account including on the flavour of the week – sand mining!

The only BN Assemblyman who took a more balanced view was YB Dato Subahan Kamal (Taman Templer) by acknowledging the value of the enactment but expressing concern on its implementation. He even gave room for me to interject and I duly credited him for his more positive approach.

After the second reading of the FOI Enactment, the State Assembly approved the enactment and appointed a FOI Select Committee chaired by YB Saari Sungib (PAS – Hulu Kelang) and consisting of YB Hannah Yeoh (DAP – Subang Jaya), YB Amiruddin Shari (Keadilan – Batu Caves), Dr. Yunus Ahmad Hairi (PAS – Sijangkang), YB Dato’ Dr. Karim Mansor (BN – Tanjung Sepat), YB Abdul Shukor Idrus (BN – Kuang) and myself to conduct public consultations to further improve the enactment before it’s third and final reading.

Photos are here.

The text of my debate is available here.

Pengenalan

Biar bertimpuh di tengah laman
Asal pencak disusun sama
Pembaharuan digarap bukan mainan
Ruang diberi manfaatkan semua

Asal pencak disusun sama
Alang bertempur dengan senjata
Ruang diberi manfaatkan semua
Bebas maklumat, bebas minda

Amartya Sen, pemenang Anugerah Nobel Ekonomi daripada India telah merumuskan kebuluran tidak pernah berlaku dalam negara demokrasi yang memiliki media yang bebas. Ini membuktikan ketelusan bukan sahaja salah satu asas penting bagi memastikan integriti dan tadbirurus baik kerajaan, malah dalam kesejahteraan rakyat.

Kerajaan Pakatan Rakyat di Selangor telah melaksanakan prinsip ini menerusi pelaksanaan Jawatankuasa Terpilih mengenai Kewibawaan, Kebertanggungjawaban dan Ketelusan (SELCAT) di samping beberapa pembaharuan lain, antaranya:

1. Memberi ruang secukupnya kepada pihak pembangkang berbahas di dalam dewan
2. Menghormati kebebasan berhimpun oleh semua
3. Membenarkan kemudahan kerajaan negeri digunakan pihak pembangkang

Dalam sidang Dewan ini juga kita merancang melantik anggota pembangkang sebagai Pengerusi Jawatankuasa Kira-Kira Awam (PAC) selaras dengan piawai antarabangsa, buat pertama kali di Malaysia.

Hari ini Kerajaan Negeri Selangor mencipta sejarah sekali lagi menerusi pengenalan Rang Undang-Undang Enakmen Kebebasan Maklumat (Negeri Selangor 2010).

Sekiranya lulus, Selangor menjadi kerajaan pertama dengan undang-undang kebebasan maklumat di Malaysia. Di peringkat Persekutuan, Akta Rahsia Rasmi 1972 selain daripada Akta Mesin Cetak dan Penerbitan 1984 yang telah digunakan terhadap Suara Keadilan dan Harakah akhir-akhir ini, Akta Hasutan 1949 dan Akta Keselamatan Dalam Negeri 1960 telah mengekang hak rakyat untuk mendapat maklumat daripada kerajaan.

Justeru perjalanan kerajaan ini menjadi satu misteri, yang hanya difahami oleh Yang Berhormat-Yang Berhormat dan pegawai-pegawai kerajaan di Putrajaya atau Shah Alam, tetapi sukar untuk diketahui oleh rakyat biasa sama ada di Seri Setia mahupun di Sungai Panjang ataupun Sekinchan. Kita tidak perlu hairan mengapa rakyat merasakan diri mereka terlalu terasing dari urusan kerajaan.

Baru-baru ini Merdeka Centre telah menjalankan penyelidikan dan mendapati rakyat Malaysia terasa lemah-longlai dan lesu, seolah-olah mereka tidak dapat berbuat apa-apa. Mereka merasakan mereka tidak dapat menentukan apa-apa perkara dan hubungan mereka dengan kerajaan adalah longgar.

Tren ini adalah negatif kerana menggambarkan sebarang usaha kerajaan akan gagal sekiranya rakyat tidak merasakan mereka diperkasakan untuk menentukan dasar kerajaan.

Semua projek-projek kerajaan dibuat dengan penuh kerahsiaan, tanpa pengetahuan rakyat. Walaupun wang itu datang daripada rakyat, namun rakyat tidak mendapat tahu bagaimana wang mereka dibelanjakan.

Namun kita harus berusaha mengembalikan kerajaan kepada rakyat. Kerajaan dipilih oleh rakyat, justeru tidak wajar perjalanan kerajaan disorok daripada rakyat. Di dunia tren memperlihatkan ke arah akta yang menjamin hak rakyat memperoleh maklumat daripada kerajaan.

Lagipun kita hidup di dunia maklumat tersebar dengan bebas, zaman Facebook dan Twitter. Sabtu lepas apabila saya tweet saya ke program Angkatan Muda Keadilan, YB Speaker sempat menegur saya kerana tidak pernah hadir acara menembak yang dianjurkan dewan.

Justeru peraturan-peraturan selama ini yang membebani kita dan menongkah arus ini kelihatan begitu sumbang.

Bukan hanya di demokrasi-demokrasi maju seperti Britain dan Amerika, tetapi India, Turki dan Thailand turut mempunyai undang-undang kebebasan maklumat.

Cuma saya berharap agar hak mendapat maklumat ini dapat diolah secara lebih jelas di dalam Enakmen Kebebasan Maklumat agar tidak timbul kekeliruan. Hak ini tidak digariskan dengan jelas, berbeza dengan Akta Kebebasan Maklumat 2000 di United Kingdom yang dimulakan dengan penakrifan hak mendapat maklumat.

Rang undang-undang ini juga kelihatan memberi kelebihan kepada Pegawai Maklumat, dan bukannya pemohon. Seri Setia berharap kita dapat memberi kelebihan kepada pemohon mendapat akses pada maklumat.

Rang undang-undang sedia ada juga menganggap sekiranya seorang pemohon tidak menerima maklumbalas daripada Pegawai Maklumat, maka permohonannya ditolak. Ini tidak selari dengan semangat kebebasan maklumat yang kita perjuangkan. Setiap pemohon mestilah menerima jawapan terhadap permohonannya sama ada diterima ataupun ditolak.

Walaubagaimanapun, undang-undang ini membolehkan wujudnya hak akses kepada maklumat yang tidak wujud sebelum ini. Sebelum ini semua dokumen kerajaan ditadbir di bawah Akta Rahsia Rasmi.

Dalam sejarah negara kita, pemimpin telah menyorok di belakang OSA bagi mengelakkan rakyat mengetahui perjanjian-perjanjian yang menjejaskan kepentingan rakyat.

Misalnya pada 2006, Menteri Tenaga, Air dan Komunikasi ketika itu, Datuk Seri Dr. Lim Keng Yaik enggan mendedahkan perjanjian konsesi dan laporan audit Syabas dengan alasan OSA. Datuk Seri S. Samy Vellu juga pada tahun berikutnya menggunakan alasan OSA untuk menghukum mereka yang mendedahkan perjanjian konsesi tol.

Ikutlah tauladan Pakatan Rakyat, YAB Ijok telah mendedahkan beberapa penyelewengan Kerajaan Barisan Nasional sebelum ini dengan menggunakan kuasanya yang termaktub di dalam Seksyen 2(c) Akta Rahsia Rasmi.

Memperkasakan Demokrasi Berparlimen

Enakmen Kebebasan Maklumat ini inisiatif cemerlang dari Kerajaan Negeri Selangor untuk mengembalikan kuasa kepada rakyat. Dengan ini kebertanggungjawaban Kerajaan Negeri dapat diperkukuhkan. Adakah pihak pembangkang mahu mempertikaikan kepentingan inisiatif ini?

Pengalaman di negara-negara luar memperlihatkan kebebasan maklumat turut memperkasakan demokrasi berparlimen. Pesuruhjaya Maklumat di Kanada menyatakan Akta Akses kepada Maklumat Negara tersebut telah digunakan sebaik-baiknya oleh Ahli Parlimen dan sekaligus menjadi elemen penting penambahbaikan demokrasi berparlimen.

Di Thailand misalnya, seorang editor akhbar telah menggunakan akta maklumat rasmi 1997 Thailand untuk mendedahkan seorang ahli politik terkemuka, Thaksin Shinawatra telah menggunakan orang gaji, pemandunya dan pengawalnya sebagai proksi dalam syarikatnya bagi menyorok jumlah kekayaannya. Thaksin yang kemudiannya menjadi perdana menteri telah disabitkan kesalahan rasuah.

Saya berharap pihak pembangkang dapat menceritakan sikap Kerajaan Negeri yang menghormati kebebasan dan demokrasi ini kepada rakan-rakan mereka di Kerajaan Persekutuan agar Kerajaan Persekutuan dapat berbuat perkara yang sama. Jangan apabila jadi pembangkang nak gunakan sepenuhnya ruang yang diberikan, tetapi apabila pegang tampuk kuasa sekat hak rakyat pula.

Pada masa sama Enakmen Kebebasan Maklumat ini hanya terpakai untuk jabatan Kerajaan Negeri. Seri Setia mengesyorkan agar enakmen ini ditafsirkan dengan lebih luas. Dengan ini pihak swasta yang menjalankan tanggungjawab awam seperti pembekalan air (contohnya Syabas) akan turut tertakluk kepada Enakmen Kebebasan Maklumat.

Rakyat Selangor berhak tahu bagaimana hak mereka telah digadai oleh kerajaan barisan nasional selama ini. baru-baru ini Pesuruhjaya Kehakiman Yang Arif Puan Hadhariah Ismail di Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur telah mengarahkan kerajaan untuk mendedahkan laporan audit dan perjanjian konsesi air antara Syabas, Kerajaan Persekutuan dan Kerajaan Negeri Selangor.

Yang Arif Puan Hadhariah telah menegaskan pendedahan tersebut tidaklah bertentangan dengan keselamatan negara mahupun kepentingan ramai.

Sebaliknya, kata beliau, pendedahan akan memenuhi kepentingan awam kerana memaklumkan kepada mereka cara kerajaan berfungsi dan menggalakkan perbincangan tentang perkara berkaitan hal ehwal awam.

Malangnya, Kerajaan Persekutuan mengambil keputusan meminta penangguhan terhadap keputusan Mahkamah Tinggi tersebut. Rakyat bertanya, adakah Kerajaan Persekutuan ingin berada di pihak rakyat atau di pihak Syabas?

Semalam Timbalan Perdana Menteri Tan Sri Muhyiddin Yassin berkata rakyat Selangor tidak kisah membayar tarif yang lebih tinggi untuk bekalan air yang bersih. Saya berharap rakan-rakan pembangkang dapat menyokong usaha mendedahkan perjanjian konsesi untuk menghilangkan salahsangka terhadap TPM dan UMNO-BN yang mempertahankan bermati-matian kepentingan Syabas dan Puncak Niaga.

Kepentingan bagi Sektor Swasta

Enakmen Kebebasan Maklumat juga penting bagi syarikat-syarikat swasta. dengan adanya undang-undang sebegini, mereka memperoleh faedah dari ketelusan kerajaan dengan melihat sama ada kelebihan tertentu diberikan kepada syarikat-syarikat pesaing mereka. Pada 1998, Suruhanjaya Eropah (European Commission) melaporkan syarikat-syarikat di Eropah yang tidak mempunyai akses kepada maklumat secara sekata ketinggalan berbanding syarikat-syarikat di Amerika Syarikat yang memperoleh faedah daripada akta kebebasan maklumat mereka.

Pentadbiran

Rang Undang-Undang Enakmen Kebebasan Maklumat ini memperuntukkan perlantikan Pegawai Maklumat. Dalam pengalaman negara lain yang telah melaksanakan undang-undang kebebasan maklumat, kos pentadbirannya bukanlah kecil apatah lagi apabila rakyat dan wakil rakyat, masyarakat madani dan media massa menyedari fungsinya. Saya berharap enakmen kebebasan maklumat ini mempunyai ‘safeguard’ bagi mengelakkan pentadbiran enakmen ini nanti diswastakan pula kepada syarikat-syarikat swasta memandangkan sensitifnya pengurusan maklumat ini.

Pembetulan Maklumat

Kita banyak didatangi rakyat tentang masalah maklumat tersilap di dalam dokumen rasmi kerajaan seperti geran tanah dan lain-lain lagi. Seri Setia mengesyorkan Enakmen Kebebasan Maklumat turut mempunyai mekanisme bagi mengatasi masalah ini. Kita sedia maklum sudah ada mekanisme bagi masalah ini dengan undang-undang sedia ada tetapi ini seharusnya dipermudahkan dan diperkemaskan bagi menjamin hak rakyat.

Pemusnahan Maklumat

Bagi memastikan keberkesanan Enakmen Kebebasan Maklumat ini, sebarang tindakan menghalang akses ataupun memusnahkan maklumat dengan sengaja haruslah dianggap kesalahan jenayah. Dengan ini semua jabatan kerajaan akan memastikan sumber yang mencukupi diperuntukkan bagi memastikan penyimpanan maklumat dapat dibuat secara berkesan.

Pengecualian

Tidak dinafikan perlu ada beberapa kategori maklumat yang dikecualikan daripada peruntukkan Enakmen Kebebasan Maklumat. Seri Setia mengharapkan pengecualian ini benar-benar untuk maklumat yang sensitif dan pendedahannya bakal membawa kesan negatif sahaja. Kita tidak mahu pengecualian ini dibuat secara rambang semata-mata untuk menghalang maklumat ini sampai kepada rakyat. Seri Setia merasakan senarai yang sedia ada terlalu longgar dan tidak memenuhi semangat kebebasan maklumat tersebut.

Kerajaan Negeri juga harus mengkaji bagaimana memastikan dalam usaha kita meluaskan ketelusan ini dengan mempertahankan hak privasi bagi rakyat. Parlimen baru sahaja meluluskan Akta Perlindungan Data Peribadi. Walaupun Akta tersebut mengecualikan maklumat kerajaan, namun hak perlindungan data perlindungan juga satu hak asas dalam dunia hari ini dan mekanisme perlindungan perlu diwujudkan.

Kesedaran Awam

Sebarang undang-undang tidak akan berkesan tanpa kesedaran awam. Justeru, sumber yang mencukupi harus diperuntukkan untuk mempromosikan Enakmen ini di segenap pelusuk masyarakat agar rakyat memahami kaitan Enakmen ini dengan kehidupan seharian mereka.

Misalnya rakyat di kampung mungkin gagal memahami relevan objektif kebebasan maklumat dalam kehidupan mereka. Tetapi sekiranya menerusi Enakmen ini mereka mendapat tahu bagaimana kerajaan membelanjakan wang dan sumber-sumber mereka.

Mesyuarat diadakan Secara Awam

Antara aspek bagi memastikan kebebasan maklumat adalah memperbanyakkan mesyuarat badan-badan kerajaan yang dibuka kepada awam. Kita telah memulakan budaya ini dengan SELCAT dan saya berharap ini dapat diperluaskan lagi bagi mesyuarat yang serupa.

Penutup

Saya berharap kita dapat memperbaiki Rang Undang-Undang Kebebasan Maklumat ini dengan mengkaji undang-undang kebebasan maklumat seluruh dunia, misalnya di Florida yang diiktiraf mempunyai undang-undang kebebasan maklumat paling menyeluruh di Amerika Syarikat.

Kita juga boleh membuat perbandingan dengan piawai yang telah dibuat oleh Article 19 bagi mengukur tahap keterbukaan.

Saya menyeru pihak pembangkang tidak bermain politik dan menyokong Enakmen ini. Malah, pihak pembangkang dapat memujuk rakan-rakan mereka di Kerajaan Persekutuan untuk menyokong Akta Kebebasan Maklumat di peringkat persekutuan.

Jika Kerajaan Persekutuan tiada kepakaran, saya yakin Kerajaan Negeri Selangor sanggup menawarkan kepakaran mereka. Kalau Speaker pun boleh memberi kuliah kepada pembangkang, ramai lagi di Kerajaan Negeri sanggup mengadakan kelas khas untuk Kerajaan Persekutuan dalam hal ini.

Saya berharap rakyat Selangor akan menyokong inisiatif ini, dan menggunakan sepenuhnya hak mereka di bawah Enakmen Kebebasan Maklumat.

Ketika kita masih dalam peringkat pengenalan Enakmen Kebebasan Maklumat, sudah wujud satu lagi elemen dalam kebebasan maklumat dengan wujudnya laman web wikileaks.org yang membolehkan mana-mana individu di seluruh dunia membocorkan dokumen-dokumen dengan selamat. Laman web ini memberi perlindungan kepada ‘whistleblower’ yang ingin mendedahkan kepincangan pihak berkuasa.

Wikileaks.org menempa nama pada april tahun ini berikutan pendedahan video ‘Collateral Murder’ yang menunjukkan bagaimana 12 orang dibunuh berikutan serangan helikopter Amerika Syarikat di Iraq, termasuk wartawan reuters Saeed Chmagh dan Namir Noor-Eldeen. Insiden ini telah menarik perhatian memandangkan mangsa-mangsa tersebut bukan dalam keadaan mengancam keselamatan.

Majalah Time menganggap wikileaks ini bakal muncul alat terpenting bagi wartawan selepas Akta Kebebasan Maklumat di Amerika Syarikat.

Kita tidak boleh lari dari perkembangan teknologi ini. Justeru, jika kita terus mahu melengah-lengahkan usaha meluluskan Enakmen Kebebasan Maklumat yang menghayati semangat undang-undang tersebut, kita akan dipintas lagi oleh teknologi terkini.

Memetik kata-kata YB Bukit Lanjan, biarlah mentari terang menyinar ke dalam urusan kerajaan, yang seolah-olah satu misteri bagi rakyat selama ini.

Alang bertempur dengan senjata
Bunga dialun rentak dicula
Bebas maklumat bebas minda
Realisasikan Selangor yang lebih terbuka

Bunga dialun rentak dicula
Buka langkah jangan sumbang
Realisasikan selangor yang lebih terbuka
Demi rakyat, pakatan berjuang

Buka langkah jangan sumbang
Biar musuh leka terpana
Demi rakyat, Pakatan berjuang
Ke arah Malaysia yang lebih saksama

Ahad lepas, Majlis Makan Malam Keadilan Kelana Jaya di SJKC Sungai Way telah berlangsung dengan meriah.

Saya telah diamanahkan untuk menjadi Pengerusi Jawatankuasa Majlis Makan Malam tersebut.

Walaupun berlangsung pada malam perlawanan akhir Piala Dunia 2010, program ini mendapat sambutan hebat dengan sebanyak 5 meja VIP dan 70 meja biasa telah terjual. Kehadiran terdiri daripada masyarakat pelbagai kaum. Semua sumbangan disalurkan untuk aktiviti Parti Keadilan Rakyat Cabang Kelana Jaya.

YAB Tan Sri Dato’ Seri Abdul Khalid Ibrahim, YB Azmin Ali, YB Tony Pua dan YB Khalid Samad telah berucap di dalam majlis tersebut bersama-sama Sdr Syed Shahir Mohamud, Ketua Cabang Keadilan Kelana Jaya.

YB Gwo-Burne Loh, YB Lau Weng San dan Sdr Shamsul Iskandar Md Akin turut hadir sama pada majlis tersebut.

Saya ingin merakamkan penghargaan kepada semua penyumbang yang memberikan sokongan untuk majlis tersebut. Juga tidak dilupakan kepada Sdr Syed Shahir, Ketua Cabang yang telah memberikan kepercayaan saya menganjurkan program tersebut serta AJK saya termasuk Puan Azizan Jamaluddin, Sdr Yee Siew Meng, Sdr Halimey Abu Bakar, Sdr Harmoni Ghani, Sdr Saifullah Zulkifli dan Sdr Suhaimi Khairi.

Gambar-gambar boleh dilihat di sini.

Note: This is my contribution to Gol? Amir Muhammad’s project where a group of Malaysian writers cover all 64 matches as they write about watching it.

Last month The Economist argued that one of the ways you can understand the English is through their so-called “national game”, football. In 2006, while the country exhibited what the magazine describes as ‘rampant materialism’, the English footballers epitomised the spirit of that age by openly flaunting their WAGS (wives and girlfriends), mansions and cars. They were furthermore dubbed the “Golden Generation”, representing the country’s best hope of winning the World Cup since 1966.

How times have changed! Remember Gordon Brown claiming that he had “ended boom and bust” economics? Yes, that was borne out by subsequent events, wasn’t it?

In this World Cup too, the English fans were still hopeful (as all football fans are), but more subdued, a reflection on their dire economic fortunes back home. Realism replaced optimism. It turns out that their caution was appropriate, as the “Three Lions” struggled to the second round, whereupon they were thoroughly trounced by their youthful archrivals Germany.

As I watched Germany lose to Spain at a mamak shop (wearing a Pakatan Rakyat jersey – my beloved Italy had fallen) in my constituency during the semi-finals, I realised that one can understand what’s going on in Malaysia now through our football as well. There are some definite parallels.

Like most Malaysians, I am a football fan.

It was a natural part of being educated in two all-boys institutions: the La Salle School of Petaling Jaya and later at a place called MCKK. Unfortunately, my interest did not translate to playing skills. I was incidentally, also a fan of the Selangor state football team, and so were the rest of my classmates at La Salle.

Back then, it did not matter if you were Malay, Chinese, Indian or Dan Lain-Lain; or whether you were from the bungalows in Bukit Gasing or the squatter-houses in Taman Medan: everyone followed the Semi-Pro League. It’s true that the sad decline of our national team had begun then. People were already moaning the lack of Mokhtar Dahari, Soh Chin Aun and Santokh Singh. Come to think of it, we complain about our lack of talented footballers the way we complain about our lack of leaders with integrity.

Nevertheless there was still a passion for local football. Stadiums were full, particularly when League giants like Selangor, Kuala Lumpur, Singapore (yes, they used to play with us, remember?), Kedah, Pahang or (not so-giants) Kelantan played. We had sticker collections and bought jerseys.

One of the first matches I remember watching was the 1991 Malaysia Cup Final. I was nine: Johor trounced Selangor 3-1. Like all nine-year olds, I reacted by crying and switched to Kelantan (my family home state, although I was born and bred in the Klang Valley) in the next season. Despite having rising stars like striker Hashim Mustapha, it too failed to win a major trophy until today.

I also started following the English Premier League around that time. Thanks to my dislike for hegemonies inspired by Barisan Nasional’s long rule, I naturally wanted to support the underdogs in English football and took an ABMU approach (Anything But Manchester United). I covered my bedroom from floor to ceiling with football posters of players from every team except the Red Devils. Eventually, I ended up supporting Liverpool (which by then was past its glory years).

By then, a lot of people’s confidence in local football was shaken by the big match-fixing scandal of 1994. Hundreds of players were questioned. I remember reading in the Malaysian edition of Match magazine about the definition of match-fixing and corruption. There was no MACC to lecture us about these heady topics at that time.

Soon, Astro came into the picture. It had little impact on me directly since my dad tried to resist its charms (he held out for nearly a decade before succumbing) and I was anyway way at MCKK, where even regular TV was a luxury. But I could still see the marked effect: we spoke less of local football and more on European, particularly English football.

I became reacquainted with local football after being elected as a State Assemblyman in 2008 elections. Serving in the Menteri Besar’s Office for the first two years also meant that I got to know the Football Association of Selangor better. I watched a few games, turning up in the Selangor jersey. But I was confronted with a painful dilemma when Selangor and Kelantan played each other in the 2009 FA Cup Final. I played it safe by wearing red – thank God they’re both Pakatan states!

While we’re on the mend (Kelantan’s fans, still without a trophy, are a passionate bunch and follow their team as loyally at the Toon Army) including our recent SEA Games victory, there is no doubt that local football is nothing like what it was in the past.

Case in point: Selangor still one of the better teams, but the 70,000-seat Shah Alam Stadium is rarely full. But this was the stadium that regularly sold out in the nineties.

The audience is almost exclusively working-class. The middle-classes chatter tirelessly about Manchester United or Barcelona. It was surreal, even heartbreaking to see Malaysian fans passionately wearing Manchester United jerseys when the Red Devils played our national team in a friendly (those who wore our national colours were probably Liverpool or Manchester City fans). But maybe it’s a sign of what has happened to Malaysia since then.

In the “Roaring Nineties”, there was a lot of optimism. The Prime Minister, Dr. Mahathir Mohamad was talking about Bangsa Malaysia in his Vision 2020 while Anwar Ibrahim was presiding over a rapidly-growing economy. Yes, there were racial tensions, but people were feeling good.

Reformasi and the Asian Financial Crisis changed things. The younger generation became more critical about the endemic abuse and corruption of our institutions, just like our football fans who were disgusted about match-fixing. After Malay voters abandoned BN in 1999, UMNO took a more racial approach to sustain its support. The Chinese swing voters and the Indians who traditionally stood by BN through thick and thin began leaving them in droves.

Astro brought hours and hours of live foreign football to our screens, exposing our fans to a more attractive brand of football compared to the ones they were watching at local stadiums. Similarly, Malaysians are now more exposed to what is happening abroad with globalisation. Many are opting to leave the country to make a better living.

I recently spoke to a friend, whose father is Indian Muslim. He was a graduate of a local university and worked in an MNC. He was posted abroad before but chose to return to Malaysia.

Yet since coming home he has been repeatedly stopped by the police. They invariably thought he was Indian, and he had to recite the Quran to prove his Muslim faith – but even then he would usually be accused of being a Bangladeshi – until he showed his IC.

“I am paying so much tax to the government, why should I be treated this way?” he lamented. Why, he asked, did he need to live in gated neighbourhoods and send his children to private schools and pay premium insurance rates for private healthcare when these are basic necessities one should expect from any decent government?

As I look at the young people happily watching football at 3am, being so passionate about two far away teams, I saw people who were not just pessimistic about our football, but the country in general.

Photos can be seen here.

Banyak telah diperkatakan tentang anggaran 4 juta rakyat Malaysia yang layak tetapi tidak mendaftar sebagai pengundi.

Mengundi adalah hak asas setiap rakyat Malaysia yang berusia 21 tahun ke atas.

Sememangnya wujud masalah dengan sistem pilihan raya hari ini. Di beberapa negara pendaftaran otomatik dijalankan. Isteri saya misalnya, sebagai seorang mahasiswa di Britain didaftarkan secara otomatik oleh universiti beliau (warga Komanwel ada hak mengundi di Britain). Britain tiada kad pengenalan. Sepatutnya dasar pendaftaran otomatik lebih mudah dibuat di Malaysia.

Ketika kerajaan membenarkan undi pos untuk askar dan polis sedangkan mereka bukannya sedang berperang, namun rakyat Malaysia yang berada di luar negara kebanyakannya tidak diberikan ruang untuk mengundi. Sedangkan negara luar semuanya memastikan rakyat mereka boleh mengundi. Malah rakyat Iran, musuh ketat Amerika Syarikat diberi ruang mengundi di Amerika untuk pilihan raya Iran. Begitu juga rakyat Indonesia di negara kita juga berpeluang mengundi dalam pemilihan umum di negara mereka.

Kini Pejabat DUN saya sedang mengusahakan khusus untuk semua pengundi di DUN Seri Setia. Jika anda, isteri atau suami, anak-anak mahupun saudara dan rakan belum mendaftar boleh hubungi Sdr Saifullah 013-3005461 / 03-78063660 / saifullahzulkifli@gmail.com.

Daftarlah segera. Proses mendaftaran memakan masa 3 – 6 bulan untuk pengundi digazetkan dalam daftar pemilih. Jika anda mendaftar di saat-saat akhir, ada kemungkinan anda tidak dapat mengundi dalam pilihan raya umum akan datang!

I found myself in the news since last week. People were speculating about my position as Political Secretary to the Menteri Besar of Selangor.

One of the newspapers that broke the news last week speculated that this was because of my tense relationship with Tan Sri Khalid. Nothing can be further from the truth. I told Tan Sri over lunch last Wednesday about the piece of news and both of us had a good laugh about it. As Tan Sri said, we cannot stop wild gossip being in public office.

Being a former PNB staff myself and having heard and read so much about Tan Sri, I was pleased to be introduced to him by Datuk Seri Anwar Ibrahim when I was serving the latter as private secretary. I was actually the person who delivered the Keadilan membership form to Tan Sri before he was appointed as Treasurer to the party.

Tan Sri has been a true father figure for me. Tan Sri later provided me not only with the opportunity not only to contest in Seri Setia, but later after getting the mandate from my constituents to actually be his Political Secretary. This opportunity is a true privilege, to actually be in the middle of the action to reform the most developed state in the country.

Tan Sri’s trust and support in me as a young politician has been really crucial, although I must say, I have grown much older after holding this position.

More than two years later, we all now truly learn bringing changes after more than 50 years of one-party rule has not been easy, especially when the party is still holding Federal power. Much has been said about the expectations of the Keadilan members. But I am always reminded by Tan Sri that ultimately we need to deliver change for the ordinary rakyat that put us into power, while establishing Keadilan and Pakatan as a true force reform in the country.

Tan Sri and the Pakatan State Government have much to be proud of what we have achieved. Of course, much more needs to be done and I am confident Tan Sri will pursue that objective tirelessly.

Tan Sri, I have truly learned a lot in these years of working for and with you for the rakyat of Selangor. Your desire to serve the rakyat with all the difficulties is truly exemplary; the rare corporate leader who is willing to leave his comforts and rolls his sleeves to make a difference in the country.

I would like to also thank my wonderful colleagues in the Menteri Besar’s Office. There are those such as Puan Norzaton and Encik Lam who served from the previous administration. I would like to make a special mention to my personal assistant, Ruslinda who has served me well. The dedication of the public servants in working with the new administration has been truly wonderful.

There are also those who joined along with me or after me – some after being bullied by me to make the difficult transition to work for the MB’s office: Arfa’eza, Tricia, Tengku Maraziyah, Iliyas, Pakiyanathan.

It has been a pleasure to serve along with you and hopefully make my small contribution in making Selangor a fairer, more tolerant and more prosperous state.

There are many others who I have not mentioned. Thank you to each and every one of you.

I must also mention Imaan, who had to endure not only the awful experience of being a YB’s wife, but also a political secretary’s wife while having to cope with her own busy career.

To Tan Sri and my colleagues, I would like to apologise for any shortcomings or mistakes on my part.

What I can say here is that I will continue to serve as State Assemblyman for Seri Setia and work to strengthen the party.

Photos from the dinner can be seen here.

Saya mendapati diri saya mendapat perhatian media massa sejak minggu lepas. Banyak pihak membuat spekulasi tentang kedudukan saya sebagai Setiausaha Politik kepada Dato’ Menteri Besar Selangor.

Salah sebuah akhbar yang mula-mula sekali menerbitkan berita ini beranggapan ini timbul berikutan hubungan tegang saya dengan Tan Sri Khalid. Itu tulisan orang yang tidak tahu kisah sebenar. Saya menceritakan laporan tersebut kepada Tan Sri ketika makan tengahari bersamanya Rabu lepas dan kami berdua ketawa mengenainya. Sebagaimana kata Tan Sri, kita tidak boleh menghentikan gossip dalam dunia politik ini.

Memandangkan saya juga seorang bekas kakitangan PNB dan mendengar serta membaca banyak kisah tentang Tan Sri, saya cukup teruja apabila diperkenalkan kepadanya oleh Datuk Seri Anwar Ibrahim ketika saya bertugas sebagai setiausaha sulit Datuk Seri Anwar. Sayalah yang ditugas menghantar borang keahlian Keadilan kepada Tan Sri sebelum beliau dilantik menjadi Bendahari Agung parti.

Tan Sri telah menjadi seperti bapa kepada saya. Beliau telah memberikan saya peluang bukan sahaja untuk bertanding di Seri Setia, tetapi selepas mendapat mandat dari pengundi saya untuk menjadi Setiausaha Politiknya. Berkhidmat untuk Kerajaan Pakatan Rakyat pimpinan Tan Sri Khalid merupakan suatu penghormatan, untuk berada di tengah-tengah gelanggang dalam usaha mereformasikan negeri termaju di Malaysia.

Kepercayaan dan sokongan Tan Sri sebagai seorang ahli politik muda teramatlah penting, meskipun saya mesti mengakui, saya menjadi semakin tua selepas memegang jawatan ini!

Lebih dua tahun selepas PRU 8 Mac 2008, kami telah menyedari membawa perubahan selepas Selangor diperintah lebih 50 tahun oleh satu parti bukanlah mudah, apatah lagi apabila parti tersebut masih memegang tampuk Kerajaan Persekutuan. Harapan anggota Keadilan di Selangor dan seluruh negara terhadap Kerajaan Negeri telah banyak diperkatakan. Namun saya sering ingat pesanan Tan Sri bahawa akhirnya kita mesti membawa perubahan untuk rakyat biasa yang telah memberikan kepercayaan mereka kepada kami, sementara memastikan Keadilan dan Pakatan menjadi kuasa reformasi tulen di negara kita.

Tan Sri dan Kerajaan Negeri di bawah Pakatan boleh berbangga dengan pencapaian kita selama ini. Sudah semestinya, banyak lagi yang perlu dicapai dan saya yakin Tan Sri akan merealisasikannya dengan bersungguh-sungguh.

Tan Sri, saya telah banyak belajar sepanjang bekerja untuk dan bersama Tan Seri demi rakyat Selangor. Keinginan Tan Sri untuk berkhidmat untuk rakyat di sebalik segala rintangan patut dicontohi; susah hendak mencari seorang tokoh korporat yang sanggup meninggalkan kerusi ampuk dan menyinsing lengan untuk membawa perubahan di negara kita.

Saya ingin mengucapkan terima kasih kepada rakan-rakan hebat saya di Pejabat Menteri Besar. Puan Norzaton dan Encik Lam adalah antara yang terus berkhidmat dari pentadbiran lepas. Saya juga ingin menyatakan penghargaan saya kepada pembantu peribadi saya, Ruslinda yang telah berkhidmat untuk saya dengan cemerlang. Dedikasi penjawat awam dalam bekerjasama dengan pentadbiran baru sesuatu yang boleh dibanggakan.

Ada juga yang menyertai Pejabat MB bersama-sama atau selepas saya – ada diantara mereka yang dibuli saya untuk membuat keputusan sukar bekerjasama untuk Pejabat MB: Arfa’eza, Tricia, Tengku Maraziyah, Iliyas, Pakiyanathan.

Saya benar-benar gembira sepanjang masa kita berkhidmat bersama-sama di Pejabat MB dan saya berharap itulah sumbangan kecil saya dalam menjadikan Selangor lebih saksama, harmoni dan sejahtera.

Ramai lagi yang saya tak sempat hendak sebut. Terima kasih kepada semua.

Saya juga mesti menyebut Imaan, isteri saya yang terpaksa menanggung derita bukan sahaja menjadi isteri Yang Berhormat tetapi juga isteri Setiausaha Politik sedangkan beliau mempunyai kariernya tersendiri.

Kepada Tan Sri dan rakan-rakan sekerja saya, saya ingin menyusun sepuluh jari terhadap segala kekurangan atau kesilapan di pihak saya.

Apa yang saya boleh katakan di sini ialah saya akan terus berkhidmat sebagai Ahli Dewan Negeri Seri Setia dan memperkukuhkan Keadilan.

Gambar-gambar boleh dilihat di sini.